Go to full page →

Mateusza 9,12-13 BK 240

(Mateusza 20,28; Marka 2,17; 10,45; Łukasza 5,31-32) — Pomoc w każdej potrzebie BK 240

Jezus był lekarzem ciała i duszy. Był kaznodzieją, misjonarzem i lekarzem. Już od dzieciństwa interesował się wszelkiego rodzaju cierpieniami. Dlatego naprawdę mógł powiedzieć: “Nie przyszedłem, aby Mi służono, lecz aby służyć”. Przynosił ulgę w każdej chorobie. Jego współczujące i życzliwe słowa były uzdrawiającym balsamem. Nikt nie mówił, że On dokonywał cudów [przed Swoją oficjalną służbą], ale udzielał Swojej mocy tym, którzy byli w cierpieniach i potrzebie. W całym Swoim prywatnym, trzydziestoletnim życiu był skromnym, łagodnym i uniżonym [człowiekiem]. Posiadał żywą łączność z Bogiem; Duch Święty spoczywał na Nim, a On dawał wszelkie dowody tym, z którymi się zapoznawał, że w Swoich codziennych obowiązkach życia, żył życiem, które miało na celu przypodobanie się, czczenie i uwielbianie Swojego Ojca. — The Review and Herald, 24 października 1899. BK 240.3