Ang Paghukum sa Augsburgo

Ang Augsburgo amo ang lugar nga gintangduan nga pagahukuman, kag ang Reformador naggowa kag maglakat pakadto didto. Dalagku nga mga kalahadlukan ang ginawili tungud sa iya. Ang mga pagpahadluk ginahimo sa dayag nga pagabanggaan kag pagapatvon sia sa iya dalanon, kag ang iya mga abyan nakilooy sa iya sa dili pagpadayon. Nagpakilooy pagani sila nga magbiya sia sa Wittenberg sing mga pila ka dag-on, kag magdangup sa sadtong mga maluyag magpasilong sa iya. Apang dili sia magbiya sa buluhaton nga ginbutangan sang Dios sa iya. Magapadayon sia sing matutum sa pagapin sang kamatuuran, wala sapayan sang unos nga nagawaswas sa iya.AP 125.2

Ang balita sang pag-abut ni Lutero sa Augsburgo naghatag sing daku nga kalipay sa tulugyanan sang papa. Ang manuggamo nga erejes nga nagpamadmad sang italupangud sang bilog nga kalibutan sa karon daw yara na sa gahum sang Roma, kag ang tulugyanan nagtapat nga dili gid sia pagbuhian. Ang Reformador kinulang sa pagdala sing salvo-conducto. Ang iya mga abyan nagpilit sa iya sa dili pagpahayag sa atubangan sang tulugyanan kon wala sia, kag sila sa ila kaugalingon nagpatigayon sa pagkuha nga sa iya gikan sa emperador. Ang tulugyanan naghunahuna sa pagpilit sa kay Lutero, kon iya masarangan, sa pagpabawi, kag kon dili pagadal-on sia sa Roma, sa pagambit sang kapalaran ni Huss kag ni Jeronimo. Busa bangud sa iya mga tulugyanan gintinguhaan nila sa pagpilit si Lutero sa pagpakita sa wala sing salvo-conducto, nga itugyan lamang niya ang iya kaugalingon sa iya kalooy. Ini ginsikway sing malig-on sang Reformador. Wala sia magsungka, tubtub ugaling nga nakabaton sia sing dokumento nga nagasumpa nga apinan sia sang emperador, sa atubangan sang tulugyanan sang papa.AP 125.3

Sa isa lamang ka pagpahagup, ang mga Romanista nag tapat sa pagdaug sa kay Lutero bangud sa pag-olo-olo sa iya. Ang tulugynan, sa iya pagpakigkita sa iya, nagpakig-abyan sa iya; apang ginpilit niya nga si Lutero magpanugyan sing bug-os sa gahum sang iglesia, kag itugyan ang tanan sa wala sing pamangkot kag kinamatarung. Wala gid niya matungkad ang karakter sang isa ka tawo nga iya pagaalimahon. Si Lutero sa pagsabat, nagpahayag sang iya pagtahud sa iglesia, sang iya handum sang kamatuuran, sang iya kahanda sa pagsabat sang tanan nga pamatok sa tanan nga iya gintudlo, kag sa paghatag sang iya mga pagtolon-an sa paghukum sang isa ka pinakapangolo nga unibersidad. Apang sa amo man nga dag-on nagapanuay sia batok sa paagi sang kardinal sa pagkinahanglan sa iya sa pagpanugyan sa wala sia mamatud-i nga sayup.AP 126.1

Ang sabat lamang sa iya amo, “Bawi-a, bawi-a! Ang reformador nagpakita nga ang iya ginatindugan ginatukud sang Balaan nga Kasulatan, kag nagahambal sing malig-on nga dili niya masikway ang kamatuuran. Ang tulugyanan, tungud kay dili niya masabat ang mga katarungan ni Lutero, naglumus sa iya mga pagpakahuya, pagbuyayaw, pagdayawdayaw nga ginasamuan sing mga pulong gikan sa mga tradision kag mga hulubaton sang mga padres nga dili na pasaloton ang reformador sa paghambal. Sang iya ginapanan-aw nga kon ang ila pagkatipon pagdayonon sing subung, mangin walay kapuslanan, si Lutero sang olihi nakakuha sing pahanugot sa pagpahayag sang iya sabat sa sulat.AP 126.2

Sa ila madason nga pagkita, si Lutero nakapahayag sing labing maathag, malip-ot kag mabaskug nga pagpahayag sang iya mga hunahuna, nga ginatukud tanan sang mga pulong gikan sa Kasulatan. Ini nga sulat, sa tapus sia mabasa sing mabaskug, iya nga ginhatag sa kardinal, nga ini sia nagpilak sa iya sa higad sa daku nga paghimalaut, kag magsiling nga walay pulus kag makapagamo lamang nga mga pulong. Si Lutero, nga nagatindug sing bug-os, sa karon nagsugata sa bugalon nga kardinal sa iya kaugalingon nga tilindugan, — ang mga tradision kag ang mga pagtolon-an sang iglesia,— kag baliskaron sing bug-os ini nga mga tilindugan.AP 127.1

Sang makita sang kardinal nga ang mga katarungan ni Lutero dili masabat, nadulaan sia sing pagpugung sa kaugalingon, kag sa kaakig nagsinggit: “Bawi-a! kon dili ipadala ko ikaw sa Roma, sa pagpahayag didto sa atubangan sang mga hukum nga tugyanan sa pag-usisa sa imo kasaba. Akon ikaw exkomulgahon pati ang imo mga sumulonod kag ang tanan nga magatan-aw sa imo sa bisan ano lamang nga dagon, kag subulon sila sa iglesia.” Kag sa katapusan nagsiling sia sa binugal kag maakigon nga tingug, “Bawi-a kon dili, dili na ikaw makabalik.”AP 127.2

Ang Reformador naggowa gilayon kaupod sang iya mga abyan, sa amo nga bagay nagpakita sia sing maathag nga dili magpaabut nga magpamawi sia. Ini dili amo ang tinutuyo sang kardinal. Nagtiatiaw sia sa iya kaugalingon nga sa iya pagpahug mapahadluk niya si Lutero kag mapapanugyan. Karon, nga biniyaan kaupod na lamang sang iya mga kabulig, nagpanghulonghulong sia gikan sa isa pakadto sa isa sa daku nga kahuya sa wala niya mahunahuna nga pagkahulog sang iya pahito.AP 127.3

Ang mga tinguha ni Lutero sa sini nga hitabu dili nanginwalay pinatubas. Ang madamu nga nagkatipon nakahigayon sa pagbagaybagay sang duha ka tawo, kag sa paghukum sa ila kaugalingon sang espiritu nga ginpahayag nila, kag sang kabaskug kag katarung sang ila ginatindugan. Daw ano ka daku ang ginkalainan! Ang Reformador, bunayag. mainilubon. malig-on, nagatindug sa kusug sang Dios, nga may kamatuuran sa iya luyo; ang tulugyanan sang papa, nagapakadaku, malinabawlabawon, bugalon, kag walay katarungan, wala gid sing bisan isa ka taga gikan sa Kasulatan, apang nagasinggit lamang, “Bawi-a kon dili ipadala ka sa Roma nga pagasilutan.”AP 128.1